Stichting KanZ nu officieel onderwijs

24 juli 2017

De Samen naar School klas van Stichting KanZ in Heerhugowaard zet een belangrijke stap. Twee jaar na de oprichting van deze klas worden de kinderen met meervoudige beperkingen formeel ingeschreven als leerling op de Montessorischool in Heerhugowaard, waarmee tot dusver informeel werd samengewerkt. De Samen naar School Klas wordt nu een vast onderdeel van deze school.

Een Samen naar School klas is een klas voor kinderen met een meervoudige beperking binnen een reguliere school. De kinderen sluiten zo veel mogelijk aan bij de activiteiten van de school. Daarnaast krijgen ze onderwijs, zorg en ondersteuning in hun eigen, aangepaste lokaal. Hoewel in de klassen vaak onderwijs wordt gegeven door geschoolde leerkrachten volgens officiële leerlijnen, worden de klassen door de overheid niet erkend als onderwijs. Daardoor zijn ze genoodzaakt een aparte stichting te vormen binnen de school. Ze worden grotendeels betaald uit het zorgbudget van de kinderen, die zijn vrijgesteld van leerplicht en daardoor geen aanspraak kunnen maken op onderwijsbudget.

Dat gaat bij Stichting KanZ nu veranderen. Door unieke afspraken met het samenwerkingsverband en de school, wordt de klas hier formeel erkend binnen het onderwijssysteem. Die stap betekent veel. De kinderen krijgen nu officieel onderwijs, worden weer gewoon leerplichtig en hoeven voor hun scholing geen aanspraak meer te maken op hun zorgbudget. Hiermee is een nieuwe mogelijkheid gecreëerd voor kinderen met een meervoudige beperking om onderwijs te volgen. ‘Van onderaf’ en buiten het officiële overheidsbeleid om, want Samen naar School is een particulier initiatief.

De meeste klassen zijn opgericht door ouders die willen dat hun kind onderwijs krijgt op de school in de buurt, samen met broertjes, zusjes en buurtgenootjes zonder beperking. Ze worden daarbij gesteund door NSGK. Ook andere Samen naar School klassen willen graag de stap zetten naar formele samenwerking met het samenwerkingsverband.

Opbrengst veiling overgedragen aan Stichting KanZ

17 mei 2017
 
Geschreven door Marius Wiegman

Gistermiddag hebben wij de opbrengst van de veiling van de schoenen van Wout Weghorst persoonlijk afgegeven bij Stichting KanZ. Tijdens dit bezoek hebben we kunnen zien wat voor fantastisch werk de dames elke dag leveren. Dagelijks bieden de drie begeleiders een ontwikkelingsgerichte dagbesteding (of leergroep) aan voor kinderen met een beperking. Op dit moment bestaat de groep uit vier kinderen, waardoor er bijna een één-op-één begeleiding is.

Dank

Het mooie aan deze stichting is dat het gevestigd is in een reguliere school waar ook alle andere kinderen lessen volgen op de basisschool. Op die manier komen kinderen met beperking ook dagelijks in contact met kinderen zonder beperking en andersom. Kortom een fantastisch initiatief en durven wel te stellen dat de donatie op de juiste plek terecht is gekomen. Van de opbrengst van 250 euro is een mooi nieuw muziekpaneel besteld die over enkele weken geleverd gaat worden. Wij wensen de stichting daar heel veel plezier van! Ook willen wij Wout Weghorst hartelijk bedanken voor het beschikbaar stellen van zijn schoenen en gaat onze dank ook uit naar Terrence Duijker voor het royale bod!

"Elk kind hoort erbij"

25 januari 2017

door Riëtte Duynstee (Markant)

Een aparte klas in een gewone school: dankzij de Samen naar School-klassen kunnen kinderen met en zonder beperking elkaar ontmoeten en van elkaar leren. ‘Daar kan geen leerkracht tegenop.’
 
De Samen naar School-klas
Een geslaagde missie: in twee jaar tijd is het aantal Samen naar School-klassen in het reguliere basisonderwijs verdrievoudigd. Toen de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind in 2015 65 jaar bestond, koos ze Samen naar School als jubileumproject. Ze vond dat het thema meer aandacht verdiende.


‘De kinderen om wie het gaat, hebben vaak een leerplichtontheffing en gaan dan naar dagbesteding of zitten thuis’, zegt projectleider Joke Visser. ‘Als ze wel nog leerplichtig zijn, worden ze met een busje opgehaald voor speciaal onderwijs, omdat ze niet naar dezelfde school kunnen als hun broertjes en zusjes. Wij vinden het belangrijk dat ouders óók kunnen kiezen voor een Samen naar School-klas op een reguliere school. Bij voorkeur in hun eigen wijk, waar kinderen elkaar kennen, en ook kinderen met een beperking erbij horen en mee kunnen doen.’

Op een reguliere school leren meervoudig gehandicapte kinderen spelenderwijs van de basisschoolleerlingen. Het contact maakt hen alerter en ze verdragen meer prikkels. Bovendien streeft NSGK naar een maatschappij die niemand buitensluit. Joke Visser: ‘De basisschoolleerlingen leren óók van de kinderen met een beperking. Het maakt hen verdraagzaam en hulpvaardig. Samen naar School benadrukt dat elk kind erbij hoort.’

Heft in eigen hand

Acht jaar geleden werd Kamil Kwint geboren, zoon van Christiaan Kwint en Marieke Bol uit Heerhugowaard. Kamil heeft het Mowat Wilson syndroom, met onder meer als gevolg een ernstige spraak- en ontwikkelingsstoornis en epilepsie. In 2015 startten zijn ouders met steun van NSGK een Samen naar School-klas voor hem. Dat deden ze onder de noemer van hun zelf opgerichte stichting KanZ, Chistiaan Kwint is directeur. Ze huurden een lokaal bij de Montessorischool, twee straten verderop.

‘Mij wordt vaak gevraagd of ik ontevreden was over de mytylschool van Kamil’, zegt Christiaan Kwint. ‘Men gaat er dus van uit dat aan de basis van een Samen naar School-klas een negatieve motivatie ligt. Jammer, want meestal is dat niet het geval. Voor veel kinderen is de mytylschool de juiste plek. Voor andere kinderen niet.’ Kamil hoort bij de laatste groep. ‘Omdat hij gedijt bij stabiliteit en regelmaat’, zegt Kwint. ‘Dat betekent ook dat hij beter functioneert als hij elke dag dezelfde gezichten ziet. Op een mytylschool is dat moeilijk te realiseren, er is veel uitval. Ook wordt Kamil graag uitgedaagd. Daarvoor is minder ruimte met twee leerkrachten op acht leerlingen. Bovendien breekt veel reistijd in het busje Kamil op. Voor de mytylschool was hij elke dag minstens twee uur onderweg. Hij werd ’s morgens opgehaald en ’s avonds thuisgebracht. Hij kwam soms doodmoe van de busrit thuis.’

In de kring

Het Sint Nicolaasfeest staat voor de deur, overal in school hangen papieren creaties van Sinterklazen, Pieten, stoomboten en gevulde schoenen, zichtbaar enthousiast ingekleurd met wasco of beplakt met propjes crêpepapier. De rijen kapstokken zijn laag, over de winterjassen hangen appelgroene luizenkapjes. Stichting KanZ staat in gefiguurzaagde letters op de deur van een van de klassen. Deze Samen naar School klas telt inmiddels drie leerlingen: Anna (8), Lotte (6) en Kamil (8). Ze worden één op één begeleid door onder meer Marieke Bol (de moeder van Kamil), die een onderwijsbevoegdheid heeft en bij stichting KanZ in dienst is als pedagogisch didactisch medewerker. De les is net begonnen, de drie kinderen en hun juffen zitten in een kring voor een welkomstgroet op rijm en melodie. Juf Jolanda Duineveld laat steeds een foto zien van het kind dat zal worden toegezongen. ‘Zo leren ze een afbeelding in het platte vlak te verbinden met de driedimensionale werkelijkheid’, verklaart Marieke Bol. ‘Dat is een vereiste om later picto’s te kunnen duiden.’
Jolanda strooit kwistig met complimenten bij alles wat de kinderen in het kringetje doen: Goed zo! Heel goed! Wat kun jij dat goed! Ze zingt toegewijd en met veel articulatie. Anna Portier en Kamil luisteren aandachtig en zingen op hun eigen wijze mee. De blinde Lotte zit op schoot van Marieke, de kin op haar schouder, ze blaast en zingt met klare stem haar eigen repertoire. Na het zingen wordt de dag doorgenomen in woord en gebaar. Twee vuisten op elkaar betekent: werken. Een hand naar de mond is: eten. Elk kind gaat aan een eigen tafeltje onder begeleiding aan het werk. Kamil en Anna zoeken in een soort memory-spel de juiste plaatjes bij elkaar. Lotte oefent brailleschrift. ‘Goed gedaan!’

Samen spelen

Het speelkwartier begint, buiten hollen kleuters naar het klimrek, de zandbak of de speelhut. Kamil en Anna worden in hun jassen gehesen en lopen op wankele benen aan de hand van juf Jolanda en stagiaire Lucie Kruijer het schoolplein op. De prikkelgevoelige Lotte wast in het keukentje liever af met Marieke, dunne armen in het warme sop.
‘Waar is Anna?’, vraagt een kleuter op het schoolplein terwijl ze juf Jolanda aan haar jas trekt. Anna zit al in de zandbak, ze verzamelt herfstblad in een speelgoedemmertje en fladdert met haar handen van plezier. De kleuter hurkt naast Anna en plempt voor haar de inhoud aan. Kamil heeft inmiddels een plek achterop een tweezits-driewieler bemachtigd. Met zijn vriend voorop zwiepen ze zigzaggend maar trefzeker in volle vaart langs de groepjes spelende kinderen, niemand wordt geraakt.
Het kwartier vliegt voorbij, in de klas liggen al weer de knutselspullen klaar om van vilt een Sinterklaasmuts te maken. ‘Knip maar mee’, zegt stagiaire Lucie, en ze vouwt Kamil’s starre vingers in de gaten van de schaar. Kamil houdt het al gauw voor gezien, liever voelt hij aan de grote lap zacht vilt. De deur gaat open, twee meisjes uit de middenbouw betreden het klaslokaal. Ze nemen plaats aan de tafeltjes en beginnen op eigen houtje in hun schrift te rekenen.
Marieke: ‘Het eerste jaar zijn alle leerlingen van school om beurten een dagdeel in de Samen naar School-klas komen werken. Ze mochten alles vragen over de rolstoel of de handicap. Inmiddels vinden ze het heel gewoon, zoals je ziet. Ze zijn eraan gewend, de kinderen horen erbij. Soms loop ik met Kamil door het dorp en hoor ik een schoolvriendje zijn naam roepen. Kamil kan niet reageren. Maar kinderen voelen elkaar haarfijn aan op een ander niveau. Ze weten dat Kamil het heeft gehoord.’

De financiering

De financiering van de Samen naar School-klas is afkomstig uit verschillende geldstromen. Kamil en Anna krijgen een zorgbudget vanuit de Wet langdurige zorg, Lotte krijgt vanuit de Jeugdwet een pgb bij de gemeente Uitgeest. Anna krijgt bovendien nog een deel Zorg in Natura, omdat ze aanvankelijk dagbesteding kreeg op een Orthopedagogisch Dag Centrum (ODC). Stichting KanZ heeft met zorginstelling de Waerden een onderaannemerscontract kunnen afsluiten. Zij hevelen het zorggeld voor Anna over naar Stichting KanZ. De logopedist, fysio- en ergotherapeut behandelen tijdens lesuren.
De huur van de klas wordt door Stichting KanZ betaald uit sponsorgeld en donaties. En voor inrichting van de klassen, onderwijsmaterialen en leermiddelen stelt NSGK een budget ter beschikking. Christiaan Kwint: ‘De oprichting van een Samen naar School-klas vereist nogal wat doorzettingsvermogen. Maar ons is het gelukt. In maart 2015 begonnen we de voorbereidingen. Zes maanden later – in september – gingen we van start.’
Formeel gezien is een Samen naar School-klas dagbesteding, maar samen met NSGK pleit stichting KanZ bij de ministeries van VWS en OCW voor onderwijserkenning. Kwint: ‘We maken per leerling een zorgleerplan, zodat we het onderwijs- en zorgdeel kunnen scheiden. In de toekomst hopen we daarom betaald te worden vanuit het Samenwerkingsverband voor passend onderwijs. Dat kan financieel erg voordelig zijn. We kunnen bijvoorbeeld onze pedagogisch medewerkers uitbetalen als onderwijzers. Dat zijn ze immers ook.’

Zorginstellingen

De Samen naar School-constructie is in opmars. Behalve de achttien scholen die al draaien, zijn er vijftien in oprichting. Die gaan in de loop van 2017 van start. Het initiatief gaat vaak uit van ouders zelf, en scholen reageren altijd enthousiast. Projectleider NSGK Joke Visser: ‘Ouders hebben nog nooit geklaagd over gebrek aan medewerking van de buurtschool. Integendeel! Laatst zei een school in Boxmeer: “Ga alsjeblieft niet in gesprek met een andere school. Wij willen zo graag dat jullie bij ons komen!”’

Vanuit zorginstellingen daarentegen klinkt soms twijfel. Visser: ‘Ze zeggen: als ouders het hebben opgezet, is de kwaliteit dan wel gewaarborgd? Ik zou ze willen uitnodigen: kom eens kijken en oordeel daarna.’ Visser ziet voor zorginstellingen net zo goed mogelijkheden voor Samen naar School-klassen. Voor hen is het volgens haar zelfs gemakkelijker te realiseren.
Visser: ‘Hun cliënten krijgen budget uit de Wlz van het zorgkantoor. Daarover hoeven ze niet meer te onderhandelen. Bovendien is het voor hen veel gemakkelijk om een klasje van vijf of zes kinderen te formeren dan voor ouders.’ Wel waarschuwt ze dat het niet gaat om het verplaatsen van dagbesteding naar regulier onderwijs. ‘Een Samen naar School-klas sluit aan bij de onderwijsomgeving van de school. Onderling contact tussen leerlingen is een essentieel onderdeel. Kinderen met een handicap ontmoeten de kinderen zonder handicap, en omgekeerd. Ze komen bij elkaar in de klas, leren samen, gaan samen naar de sportdag en vieren samen Sinterklaas.’

Leerplannen

Bij de Samen naar School-klas in Heerhugowaard is de lunchtijd aangebroken. Lotte zoekt op de tast de stukjes brood met eiersalade op haar bord. Lucie geeft Kamil appelsap met een rietje en Marieke lepelt voor Anna verdikte limonade uit een beker. Het middagprogramma gaat van start, tijd voor ontspanning. Lucie zet de televisie aan voor een programma met Sinterklaasliedjes, ze schallen door de ruimte.
Lotte vleit zich in de snoezelruimte op schoot bij stagiaire Lucie. Kamil en Anna zijn met z’n tweeën op een zitzak neergestreken, hun blik strak gericht op de Sinterklaasbeelden. Kamil zit in zijn karakteristieke houding: de benen en armen relaxed over elkaar geslagen. Marieke Bol vult aan tafel de leerplannen in, van elk kind worden dagelijks de vorderingen vastgelegd. Kamil en Anna volgen de Plancius-leerlijn: cluster 3-onderwijs voor kinderen met een ontwikkelingsniveau tot 24 maanden. Lotte volgt een andere leerlijn, haar IQ ligt veel hoger.
Marieke: ‘De ouders van Lotte stuurden ons laatst een brief. Daarin schreven ze: “Wij zien Lotte groeien en bloeien.” Hetzelfde geldt voor Anna en Kamil. Ze leren vooral van de kleuters op het schoolplein en van hun leeftijdgenootjes uit de middenbouw. Die accepteren het niet als Kamil ongevraagd hun speelgoed afpakt. Ze pakken het terug en zeggen: Nee Kamil, dit is van mij. Zo heeft hij leren incasseren, beurtnemen, uit een beker drinken en leren lopen aan de hand. Allemaal omdat hij het andere kinderen heeft zien doen. Daar kan geen leerkracht tegenop.’

Stichting Kanz krijgt hulp uit onverwachte hoek

Natasja en Kayleigh: 'Je kunt goed zien dat de kinderen erg genieten van de activiteiten.'

8 september 2016

HEERHUGOWAARD – Stichting Kanz in Heerhugowaard heeft onlangs extra hulp gekregen. In het kader van de 'Oog voor Elkaar-dagen’ hebben medewerkers van Specsavers Heerhugowaard hun handen uit de mouwen gestoken bij dit goede doel. Via zijn eigen stichting Specsavers Steunt ondersteunt de winkel stichting Kanz dit jaar al financieel, maar nu hebben de winkelmedewerkers ook aan den lijve ondervonden wat stichting Kanz dagelijks voor anderen betekent.

De organisatie zet zich in voor gehandicapte kinderen die één-op-één-begeleiding nodig hebben en ze organiseren unieke logeerweekenden. Natasja en Kayleigh, medewerkers van Specsavers Heerhugowaard: ,,In onze winkel sparen we jaarlijks geld bij elkaar door een vast bedrag per verkocht montuur of hoortoestel te sparen voor een lokaal goed doel. Dit jaar dus voor stichting Kanz. Naast de één-op-één-begeleiding en het organiseren van logeerweekenden zijn ze onlangs gestart met een ontwikkelingsgerichte dagbesteding (of leergroep) voor kinderen met een (meervoudige) beperking in een eigen lokaal in een gewone basisschool. In de toekomst hopen ze een kleinschalige woon-zorgboerderij voor jongvolwassenen met een (meervoudige) beperking te kunnen realiseren. Je kunt goed zien dat de kinderen erg genieten van de activiteiten. Ze waren ook erg open naar ons toe, dat was hartverwarmend. We hebben een zeer mooie en bijzondere ochtend gehad."